در این زمانه بی های و هوی لال پرستخوشا به حال کلاغان قیل و قال پرست چگونه شرح دهم لحظه لحظه ی خود رابرای این همه ناباور خیال پرست؟ به شب نشینی خرچنگ های مردابیچگونه رقص کند ماهی زلال پرست رسیده ها چه غریب و نچیده می افتندبه پای هرزه علف های باغ کال پرست رسیده ام به کمالی که جز اناالحق نیستکمال دار برای من کمال پرست هنوز زنده ام و زنده بودنم خاری ستبه چشم تنگی نامردم زوال پرست محمد علي بهمني.....

امشب از دولت می دفع ملالی کردیم این هم از عمر شبی بود که حالی کردیم ما کجا و شب میخانه خدایا چه عجب کز گرفتاری ایام مجالی کردیم تیر از غمزه ساقی سپر از جام شراب با کماندار فلک جنگ وجدالی کردیم غم به روئین تنی جام می انداخت سپر غم مگو عربده با رستم زالی کردیم باری از تلخی ایام به شور و مستی شکوه از شاهد شیرین خط و خالی کردیم روزه هجر شکستیم و هلال ابروئی منظر افروز شب عید وصالی کردیم بر گل عارض از آن زلف طلایی فامش یاد پروانه زرین پر و بالی کردیم مکتب عشق بماناد و سیه حجره غم که در او بود اگر کسب کمالی کردیم چشم بودیم چو مه شب همه شب تا چون صبح سینه آئینه خورشید جمالی کردیم عشق اگر عمر نه پیوست به زلف ساقی غالب آنست که خوابی و خیالی کردیم شهریارا غزلم خوانده غزالی وحشی بد نشد با غزلی صید غزالی کردیم شهريار

من  عاشقي ام مست  كه  رودست  نداردرودست به عشق  و دل  سرمست   نداردعاشق همه دل هست و  ندارد همه چيزيچيزي به جز از آنچه كه دل هست  ندارددرياست  چو پيوسته  به ياد   و دل قطرهزان  خاطر  ما   غير تو  پيوست   نداردپروانه  اگر دور  ز  دل بود نمي سوختپروانه ي  اين  فاصله  در  دست   ندارداز كوچه ي  دل جان به سلامت نبرد كساين مسلخ  بي جاده  كه   بُن بست  نداردآن  خاتمه با جان  كند  افسونگري   دلكه   خاطره گل  از دي ِ  تردست   نداردبي چاره ي دل آمده  از حلقه ي  موييآن چاره  كه  از سلسله  او  رَست  نداردبا اين همه  دل  آيت  اوجست   و بلنديزير  و  زبرش  هست  ولي  پست ندارد بهرام باعزت